برآیند اشعار صائب کاهش رنج انسان و حرکت به سمت نجات است



محمد رضا نصر اصفهانی دوشنبه شب در همایش بزرگداشت صائب اصفهانی در مزار این شاعر بلند آوازه سبک اصفهانی، افزود: شاید در مجموعه ادبیات فارسی بیش از ۵۰۰ شاعر را بتوان شعرای درجه اول دانست ولی در حدود ۱۰ شاعر و کمی بیشتر در ادبیات ما فوق ستاره و ویژه هستند که به طور قطع یکی از آنها صائب است.
وی ادامه داد: شعر صائب، حکمت و اندیشه و فرهنگ به ما القا می‌کند و وقتی آن را بخوانی روزها و ماه‌ها ما به خود جلب می‌کند.
عضو هیأت علمی دانشگاه اصفهان اظهارداشت: بزرگ مردی مثل صائب که مفصل گو است ولی سخن او اندوه آور و خستگی آور نیست و وقتی انسان وارد دنیای صائب می‌شود آن قدر برای انسان سخن دارد که سال‌ها ما را به خود مشغول می‌کند.
وی با بیان این که باید این سبک را به نام اصفهان شناخت، اضافه کرد: هر چند شاعرانی چون بیدل این سبک را به گونه‌ای دیگر به اعتلا می‌رساند ولی نیمی از سخن او برگرفته از بزرگانی چون صائب است.
نصر اصفهانی ادامه داد: در واقع بخش اغراق گویی و پیچیدگی سرایی ثانوی در سبک اصفهانی با افرادی چون بیدل به او اوج خود می‌رسد که باید آن را بخش هندی سبک اصفهانی بدانیم.
وی خاطرنشان کرد: اولین ویژگی سبک اصفهانی آن است که این سبک زبانی است و بر پیچیدگی‌های زبان و رقص زبان استوار است.
عضو هیأت علمی دانشگاه اصفهان دومین ویژگی سبک اصفهان را سبک فردیت انسان دانست و افزود: تمام ظرایفی که انسان در فردیت و احوال شخصی خود دارد مانند آب خوردن، سلام و علیک، منت بردن، تحقیر شدن و همه ویژگی‌ها را بارها و بارها نگاه از سوی صائب نگاه می‌شود و با ضرب المثل آن را مدلل می‌کند.
وی سومین ویژگی سبک اصفهانی را بیان نکات ناب در یک کلام موجز برشمرد و افزود: گفتن سخنی که در یک بیت می‌تواند زندگی انسان را تغییر دهد از جمله ویژگی‌های این سبک است.
وی تصریح کرد: صائب از سخن انتظارهای مختلف دارد گاهی انتظار نیایش دارد، گاهی انتظار تعیلم، گاهی بیان احساسات، گاهی نجات نفس از منجلاب خود خواهی و گاهی بیان نکات ناب و حکمت آموز و عرفانی دارد.
نصر اصفهانی ادامه داد: شاید کمتر کسی در سبک اصفهانی باشد که حداقل ۸۰ هزار بیت سخن سرایی داشته باشد می‌توان صائب را شاعر سخت دانست که حتی توضیح واضحات را با احساس جدید بیان می‌کند.
وی با بیان این که رسالت شعر آن است که حالت و لحظه آدم را عوض کند و احساس را برانگیزاند، افزود: صائب مولانای بزرگی است که سعی کرده اندیشه و تفکر عرفانی را با تجربه فردی به انسان منتقل کند.
هفتمین همایش بزرگداشت صائب به مناسبت دهم تیرماه سالروز درگذشت صائب تبریزی از شعرای قرن یازدهم به همت مجمع ادبی اصفهان، انجمن شعر صائب، شهرداری منطقه یک اصفهان و اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان اصفهان برگزار شد.
میرزا محمد علی صائب تبریزی از شاعران عهد صفویه است که در حدود سال ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان (و به روایتی در تبریز) زاده شد. در جوانی مانند اکثر شعرای آن زمان به هندوستان رفت و از مقربین دربار شاه جهان شد. در سال ۱۰۴۲ هجری قمری به کشمیر رفت و از آنجا به ایران بازگشت و به منصب ملک‌الشعرایی شاه عباس ثانی درآمد. در زمان پیری در باغ تکیه در اصفهان اقامت کرد و همواره عده‌ای از ارباب هنر گرد او جمع می‌شدند. وی در سال ۱۰۸۰ هجری قمری وفات یافت و در همین محل (باغ تکیه) در کنار زاینده‌رود به خاک سپرده شد.

۶۰۲۶/‏/۷۱۳۴/

منبع: ایرنا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *